bugün pazar.
bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar.
ve ömrümde ilk defa gökyüzünün
bu kadar benden uzak
bu kadar mavi
bu kadar geniş olduğuna şaşarak
kımıldamadan durdum.
sonra saygıyla toprağa oturdum,
dayadım sırtımı duvara.
bu anda ne düşmek dalgalara,
bu anda ne kavga,ne hürriyet, ne karım.
toprak, güneş ve ben
bahtiyarım…

bu gün pazar / nazım hikmet..
yüzonuncu yaşgünü kutlu olsun..

bitti o sevda kesildi çığlıkları martıların
su gibi bitti, suya karşıt gibi bitti
itti kıyıyı adına deniz dediğimiz birşey
unuttuk ikimiz de her türlü yetinmezliği
kaybetti kumarda gözlerim
kaybetti kumarda gözleri.

bir kuru rüzgarlandı göğüs boşluğumuzda sanki
uzaklaştı ağaçlar birbirlerinden
yakınlaştı ağaçlar birbirlerine
yani her soluk alıp verişimizde bizim
bir mekik gibi kalbin
bir mekik gibi kalbim
işleyip durdu bu yitikliği yeniden.

ne kaldı
farkında mısın bilmem
gündüzler..
gündüzler biraz azaldı.

bitti o sevda / edip cansever

gün olur, alır başımı giderim, 

denizden yeni çıkmış ağların kokusunda. 
şu ada senin, bu ada benim, 
yelkovan kuşlarının peşi sıra. 

dünyalar vardır, düşünemezsiniz; 
çiçekler gürültüyle açar; 
gürültüyle çıkar duman topraktan. 

hele martılar, hele martılar, 
her bir tüylerinde ayrı telaş!... 

gün olur, başıma kadar mavi; 
gün olur başıma kadar güneş; 
gün olur, deli gibi... 

gün olur, alır başımı giderim / orhan veli..